Volg ons op Twitter:
Helleborus, Wondermooi
Het zal u misschien verbazen, maar de tientallen soorten Helleborus die in Zuid- en Midden-Europa tot in West-Azië voorkomen, behoren tot de boterbloemenfamilie. De meest bekende Helleborus – de kerstroos – wordt al eeuwen gekweekt.
Een geweldig assortiment
Momenteel vormt Helleborus, dat ook wel nieskruid wordt genoemd, een van de meest geliefde vaste-plantengroepen voor de tuin. Dat komt door de fantastische resultaten die de kwekers inmiddels hebben bereikt: geweldige, sterke planten met prachtige bloemen die niet meer lijken op de miezerige kerstrozen uit Oma’s tijd. Wie die nieuwe Helleborus ziet, is meteen verkocht!
Het overgrote deel van de via selectie en kruisingswerk verkregen rassen wordt samengebracht in de Helleborus Orientalis Groep: een grote plantengroep van enorm wisselende herkomst. Hoewel er een tweehonderdtal benaamde rassen bekend is, wordt de Helleborus vooral op kleur verkocht.
Het meest voorkomend zijn de bloemkleuren: wit, wit met donkerder spikkels, licht- en donkerroze, roze gespikkeld, lila, paars, roodpaars, echt rood, heel diep paars, bijna zwart, maar ook crèmegeel, boterbloemgeel en lichtgroen. De witte bloemen van de Helleborus verkleuren vaak naar roze en groen (zoals bij de wit bloeiende kerstroos (Helleborus niger).
Er zijn rassen met enkele – en met gevulde bloemen. Die bloemen hebben iets bijzonders: het zijn niet de kroonbladen, maar de kelkbladen die de kleur dragen. Ze zijn tot ver in juni heel decoratief. De kroonbladen van de Helleborus lijken te ontbreken, maar zijn in werkelijkheid veranderd in kleine nectar-gevende orgaantjes die met hun zoete vocht insecten lokken voor de bestuiving van de knikkende bloemen.
Wintergroene soorten
Er zijn wintergroene soorten Helleborus met bloemen aan aparte stengels, zoals Helleborus niger, maar ook soorten die met bebladerde bloemstengels overwinteren (bijv. de Corsicaanse kerstroos, Helleborus argutifolius). Alle planten in de Helleborus Orientalis Groep hebben wintergroen blad. Een van de weinige, meestal wel op naam aangeboden rassen, is Helleborus ‘Early Purple’, een paars bloeiende plant waarbij de bloemen al in november kunnen verschijnen. Alle andere zijn later, maar de kwekers zien kans vooral de witte kerstroos (maar ook anders gekleurde) in de kerstperiode rijk bloeiend aan te bieden
Anti-vries
Heel interessant is de manier waarop de Helleborus haar bloemen tegen vorst beschermen. Als het flink gaat vriezen, pompen ze er eenvoudig (nou ja…) het vocht uit, dat ze tijdelijk in de bladeren en wortels opslaan. De bloemen hangen dan even slap, maar bevriezen niet, en als het weer beter wordt, komt het vocht terug en staan ze er al snel weer stralend bij!
Andere groenblijvende soorten Helleborus zijn o.a. de al genoemde Corsicaanse kerstroos en het stinkend nieskruid (Helleborus foetidus) met zeer donkergroen blad en groene, meer buisvormige bloemen met een bruinrood randje vanaf einde winter. De cultivar ‘Wester Flisk’ heeft roodachtige stelen.
Alle helleborussen houden van humusrijke grond die wat kalk bevat. In pot gekochte planten die u eerst een tijdje in de woonkamer zet, kunt u daarna (tijdens niet-vriezend weer) buiten op een beschut, halfbeschaduwd plekje planten, waar ze jarenlang kunnen blijven staan. Breng ieder jaar voedzame compost rond de planten aan. Verder met rust laten. Ze zullen dan steeds rijker gaan bloeien.
Combinaties
Alle vroegbloeiende soorten Helleborus combineren uitstekend met leverbloempjes (Hepatica), schuimbloemen (Tiarella), longkruid (Pulmonaria) en vroege bolgewasjes.
Tuintips voor december:
- Klimplanten niet meer snoeien vanwege de kans op invriezen
- Hagen planten kan nu uitstekend
- Bij ‘kale vorst’ wintergroene planten tegen uitdrogen beschermen (met vliesdoek e.d.)
- Compost als mulch onder hagen aanbrengen
- Snoeien kan bij niet-vriezend weer
- IJsvrijhouder in de vijver aanbrengen
- Nu kleigrond spitten (als dat nodig is)
- Denk aan winterbescherming bij stamrozen
- De laatste bollen poten
- Vergeet de vogels niet
Bron: PPH
November, Gezellig buiten
In het late najaar, tijdens de winter en in het heel vroege voorjaar is een vrolijke, warme kleur buiten in de tuin, op het terras of balkon een ware verademing. Als daar ook nog een heerlijke geur bij komt, is het effect helemaal geweldig. Dat lukt met een aantal kleine heesters die het zelfs in plantenbakken op terras of balkon uitstekend doen.
Wat te doen in november?
Plant heesters nu om er de komende maanden steeds weer van te genieten. Uw zomerbloemen zijn uitgebloeid. Ruim de bakken waarin die groeiden niet op, maar maak ze schoon, bekleed ze van binnen met noppenfolie voor isolatie (drainagegaten vrijlaten), vul ze met verse potgrond en zet er uw winterkleurplanten in. In de volle grond van uw tuin doen ze het natuurlijk ook.
Soorten heesters
Over enkele bijzondere soorten heesters die doen wat we beloven. De heesters zorgen voor kleur en geur tijdens de wintermaanden. De eerste die we noemen is Skimmia japonica ‘Rubella’, een mannelijke cultivar van deze groenblijvende heester dat de hele winter door dikke trossen dieprode knoppen draagt die fraai afsteken tegen het leerachtige, warmgroene blad. Tijdens windstille winterdagen kunt u de zoete geur van deze Skimmia ruiken. Door strenge kou wordt de kleur nog dieper en krijgen ook de bladeren een rode rand.
Als deze Skimmia in maart/april open bloeit kan hij vrouwelijke Skimmia’s bestuiven. Zo’n vrouwelijk ras is bijv. Skimmia japonica ‘Nymans’ dat wit bloeit en daarna keiharde, felrode bessen vormt die heel lang aan de plant blijven omdat de vogels ze deze bessen niet lusten. Een andere, zeer bekende Skimmia japonica met bessen is ‘Veitchii’. De eveneens vrouwelijke cultivar ‘Kew White’ vormt witte bessen. De Skimmia japonica ‘Fragrant Cloud’ geurt extra sterk.
Bloemen en bessen
Skimmia reevesiana is een heester uit China dat maar 50 cm hoog wordt, maar deze soort is van nature tweeslachtig. Hij kan dus zichzelf bestuiven, waardoor iedere plant na de bloei (wit, in mei) bessen vormt. Die rijpen in de herfst en ze zijn donkerrood. Ook bij deze Skimmia blijven ze heel lang aan de struikjes. U kunt ze nu met hun kleurige bessen kopen.
In de natuur is nooit iets voor honderd procent geldig. Er zijn altijd uitzonderingen: zo komt het dat er van deze Skimmia toch een mannelijke cultivar bestaat, ‘Ruby King’ die dus geen bessen vormt, maar wel de hele winter mooie rode bloemknoppen toont.
Bergthee (Gaultheria procumbens) is een kleine, kruipende, wintergroene en bodembedekkende heester uit Noord-Amerika. Deze heester wordt niet hoger dan 15 cm en heeft leerachtig, glanzend, groen blad. Bergthee bloeit in juli-augustus met witte bloempjes (maar heel onopvallend) waarna kogelronde, rode bessen worden gevormd die ook bij deze soort lang aanblijven.
Verzorging
Al deze heesters doen het uitstekend op een licht beschaduwde plek. Maar wel in kalkarme grond. Normale potgrond is prima, heideplantengrond is beter. Snoei is eigenlijk nooit nodig, maar de kleurrijke takken met blad en knoppen of bessen worden wel heel graag in kerststukjes verwerkt.
Mooie combinaties
De genoemde heesters zijn erg fraai samen met andere, kleine, zure grond minnende planten zoals dwergconiferen, winterheide, maar ook een combinatie met een Helleborus-soort (bijv. de kerstroos, H. niger) is heel mooi.
Tuintips voor november:
- Zorg voor winterbescherming van uw gevoelige vaste planten (winterdek)
- Bij goed weer het gazon nog een laatste keer maaien
- Regentonnen, watercontainers e.d. leegmaken
- Sproeisystemen en buitenwaterleiding aftappen
- Reparaties in de tuin uitvoeren
- Bladverliezende bomen en heesters (ver)planten
- Bolgewassen planten
- Tuinmeubilair schoonmaken en opruimen
- Zorg voor strooizand tegen gladheid
Siervruchten
De natuur heeft ook in de tuin haar jaarlijkse cyclus weer volbracht met een overdaad aan heerlijke en prachtige vruchten. Vroeger waren de mensen daar zeer nauw bij betrokken en vierde men uitbundige feesten om die weergaloze siervruchten te vieren. Tegenwoordig is dat natuurgevoel anders. Niet minder betrokken, maar nu staat de schoonheid voorop. Wij genieten vooral van al die vruchten in vormen en kleuren die struiken en sommige bomen nog tot laat in het seizoen sieren.
Heesters met lekkere siervruchten
Het plezier in siervruchten wordt nog groter als er ook nog allerlei vogels op af komen. Vogelbezoek is nu gegarandeerd als u een van de volgende soorten heesters in uw tuin heeft:
- Meidoorn (Crataegus-soorten, rode bessen in overvloed; ook lekker om wijn van te maken!).
- Dwergmispel (bijv. Cotoneaster × watereri ‘Cornubia’; massa’s grote rode bessen).
- Gelderse roos (Viburnum opulus; nu samen met de herfstkleur van het blad ook vol schermen glanzende, rode bessen).
- Bottelrozen (bijv. Rosa rugosa met bottels bomvol vitamine C; de vogels weten dat ook!).
- Hulst (Ilex; de vrouwelijke planten dragen rode, gele of zelfs witte bessen (afhankelijk van soort en varieteit).
- Fazantenbes (Leycesteria formosa) is een bijzondere, vaste-plantachtige halfheester met siervruchten ( tot 2 m hoog). In de zomer verschijnen hangende trossen witte bloemen met bordeauxrode kelkbladen. Daarna volgen de paarsrode bessen.
Heesters met ‘vieze’ siervruchten
Er zijn ook genoeg heesters met siervruchten die minder gauw door vogels worden gegeten (waarschijnlijk omdat ze niet zo lekker smaken). Dat zijn bijvoorbeeld:
- Schoonvrucht (Callicarpa, bijv. C. bodinieri var. giraldii; nu rijk bezet met clusters lilapaarse bessen, ook nog aan de straks kale takken. Het blad heeft een schitterende herfstkleur. De cultivar ‘Profusion’ draagt zo mogelijk nog rijker dan de variëteit).
- Kardinaalshoed (o.a. Euonymus planipes met gevleugelde roze siervruchten in een oranje vruchtmantel en oranjerood verkleurend herfstblad. Bij E. hamiltoniana ‘Red Elf’ zijn de (trossen) siervruchten warmroze met oranje zaden).
- Glansmispel (Photinia davidiana; wintergroen met rood uitlopend jong blad en de hele winter door blijven de rode siervruchten).
- Parelbes (Pernettya mucronata, lage struikjes met lang aanblijvende bessen die per variëteit van kleur verschillen. Bij ‘Wintertime’ zijn het witte siervruchten. Bij ‘Parelmoer’ spreekt de naam voor zich).
Bomen met siervruchten
Denk aan sierappeltjes (Malus) met rode siervruchten (‘Red Sentinel’) of gele siervruchten (‘Wintergold’), oranjerode siervruchten (‘Professor Sprenger’), oranje siervruchten(‘John Downie’) en nog veel meer vruchtkleuren. Hetzelfde geldt voor lijsterbessen (Sorbus) die niet alleen oranje en felrode siervruchten heeft (S. scalaris), maar ook witte (S. forrestii en S. cashmiriana) en zelfs gele siervruchten (S. ‘Joseph Rock’) kunnen hebben. Hulst (Ilex) noemden we al.
Verzorging
Alle genoemde siervruchtgewassen zijn in pot of met kluit te koop en nu, vaak zelfs beladen met siervruchten, direct plantbaar. Plant ze even diep (in een ruim plantgat) als ze in de pot of op de kwekerij hebben gestaan en zorg door rondom aantrappen (met de neus van schoen of laars naar de stam of grondtakken gericht) dat de grond goed rond de wortels aansluit. Geef de eerste paar weken extra water.
Tuintips voor oktober:
- Nog steeds onkruid wieden – het scheelt volgend jaar echt
- Bladverliezende heesters en bomen zijn nu goed te (ver)planten
- Zet de laatste kuipplanten tijdig binnen
- Hark afgevallen blad bij elkaar – geeft prima compost
- Vijver afdekken tegen inwaaiend blad
- Gazon bladvrij houden
- Plantensteunen verwijderen
- Winterbloeiende heide planten
Van Hoog tot Laag
Een tuin is van oorsprong een omheind stuk grond. Omheinen kan met muren, schuttingen en hekwerken, maar de mooiste en oudste manier is omheinen met een levende plantenhaag. Dat deden onze voorouders al in de prehistorie.
Nuttige hagen
Een veldje werd geruimd (zaaiklaar gemaakt) en in de randen liet men ondoordringbare (vaak stekelige) bomen en heesters dicht op elkaar groeien of men plantte die daar. Rond weiden voor rundvee gebeurde hetzelfde. Het vee kon er niet uit en grotere wilde dieren, zoals wolven en beren, kwamen er niet in. Ongetwijfeld heeft men toen ook genoten van bloeiende hagen en het vele leven (vogels, reptielen, amfibieën en kleine zoogdieren) dat zich in en om een haag vestigde. Al gauw werden hagen ook de apotheek voor hun bezitters, omdat veel haagplanten geneeskrachtige stoffen bevatten en er nog veel meer geneeskrachtige planten tussen en onder opschieten. De boerinnen van vroeger wisten daar alles van. En de vroegere boeren gebruikten takken en stammen uit de hagen als ‘geriefhout’ in hun bedrijf: voor het (in de lange winters) maken van gereedschappen, houtsnijwerk, het opknappen van huis en schuren en uiteraard als brandhout.
Oude hagen
Uit de middeleeuwen is uit sommige streken nog de regel bekend dat de (vaak meidoorn)hagen zo hoog moesten worden gesnoeid dat een man te paard er overheen kon kijken. Zo kon de landeigenaar zien wat zijn ‘horigen’ op de velden uitspookten. Knotbomen ontstonden door snoei (voor een periodieke oogst van stevige takken) boven de vraathoogte van het vee. Hoge hagen dien(d)en als wind- en in sommige streken ook als sneeuwkering. Lage haagjes van Buxus weerden konijnen uit beplante perken (dat wisten de oude Romeinen al). Prachtige, ambachtelijke technieken en speciaal gereedschap (o.a. een hiep, een soort bijltje) werden ontwikkeld om (de hier en daar nog steeds bestaande of nieuw gemaakte) vlechtheggen te maken. Beroemd zijn ook de zogenaamde Zeeuwse hagen met meidoorn, sleedoorn, wilde rozen enz. Een haag kan ‘los’ zijn (breed en versprongen geplant, vaak uitbundig bloeiend) of strak en architectonisch worden geschoren. Aan u de keus!
Prachtige hagen maken
Dat kan met heel veel goed snoeibare soorten bomen en heesters. We noemen er enkele: haagbeuk (Carpinus betulus) groeit dicht met sterke takken, maar verliest ’s winters zijn beukachtige blad. De beuk (Fagus sylvatica, met groen of rood blad) houdt dat blad prachtig goudbruin verkleurd, de hele winter aan tot het nieuwe blad verschijnt. De veldesdoorn of Spaanse aak (Acer campestre) met zijn handvormig gelobde blad is net zoals de vorige soorten ook geschikt voor hoge hagen en doet het goed in de schaduw (prachtige gele herfstkleur!). Buxus is er in veel soorten. Voor lage haagjes zijn cultivars van de soort B. sempervirens en dan vooral ‘ Suffruticosa’ het best geschikt. De venijnboom (Taxus) is een conifeer die zich strak laat snoeien. Er zijn soorten (T. baccata, T. × media) en cultivars voor hoge tot lage taxushagen.
Andere hagen
Levensbomen (Thuja) zijn prachtige haagconiferen met geschubd blad en verkrijgbaar in tal van loofkleuren: geel, groen, grijs enz. Hemlock- of scheerlingsdennen (Tsuga) zijn minder bekend als haagplant, maar diverse cultivars van deze coniferen met hun hangende toppen (‘Greenwood Lake’) lenen zich daar prima voor.
× Cupressocyparis leylandii is de bekende snel groeiende leyland-cipres. Olijfwilgen, o.a. de groenblijvende Elaeagnus × ebbingei, bloeien heerlijk geurig (deze soort wit in oktober-november) en ze kunnen uitstekend tegen zoute zeelucht. De vuurdoorn (Pyracantha) is ook groenblijvend, zeer stekelig, met witte bloemen en daarna massa’s (meestal oranje) bessen. De liguster (Ligustrum) kent iedereen als groenblijvende haagplant, maar veel minder bekend zijn bijv. de geelbladige (L. ovalifolium ‘Aureum’) en witbonte (‘Argenteum’) cultivars. De Laurierkers (Prunus laurocerasus ‘Caucasica’) kan uiteindelijk wel zo’n 3 m hoog worden, blijft de hele winter groen en bloeit in april- mei met witte, rechtopstaande bloempluimen.
Hagen planten
Voor de meeste soorten haagheesters kunt u bij jonge aanplant uitgaan van 5 planten per strekkende meter. Hoe kleiner de soort, des te meer planten. Bij Buxus kan dat oplopen tot 8 à 10 planten per strekkende meter. September is een goede periode om (met kluit geleverde) hagen te planten. Snoei loofsoorten direct na het planten (voor goede uitgroei), coniferen niet. Na het inplanten de eerste paar weken extra water geven.
Tuintips voor september
Uw tuinplanten nu niet meer mesten; ze moeten afharden voor de winter. Uitgebloeide zomerbloeiers verwijderen. Maak de vrijgekomen potten en bakken (met verse potgrond) klaar voor een leuke herfst- en winterbeplanting. Blijf maaien. Gevoelige kuipplanten al binnenzetten. Met kluit geleverde bomen, heesters en coniferen planten. Buxusranden vernieuwen. Ranken van klimplanten aanbinden/invlechten. Laatste keer hagen knippen.
Bron: PPH
Bijzonder Blauw
Kleuren hebben invloed. Niet voor niets bestaat er kleurentherapie.
Blauw heeft een heel bijzondere uitwerking. Maar er is een duidelijk verschil tussen licht- of hemelsblauw en dieper blauw of indigo. En dan is er ook nog violet dat in het kleurenspectrum een nog hogere trillingsfrequentie heeft dan indigo. Denk maar aan de volgorde in de regenboog. Eerst lichtblauw, dan indigo, vervolgens violet. Het daarop volgende ultraviolet kunnen wij niet eens meer zien (bijen wel!). Het zien van een kleur (ook bij planten in de tuin) geeft een bepaalde emotie. Lichtblauw of zuiver blauw schept ruimte (ademruimte), het verwijdt en is rustgevend afstandelijk, kalmeert, verkoelt, relativeert. Het diepblauwe indigo bevat iets rood. Het werkt sterker kalmerend, intens verkoelend, het versterkt intuïtie en begrip zegt men. Violet vibreert nog hoger en kan zo rustgevend werken dat zelfs angst kan verdwijnen. En dat kan allemaal ook in een tuin.
Blauwe kleuren in de tuin
Breng met planten blauw in de tuin en het wordt er subtieler en mooier. Blauw, indigo en violet zijn de kleuren die in de levende natuur het minst voorkomen. Uiteraard wel in de lucht en gereflecteerd in water, maar levend blauw is bijzonder. Combineren met blauwe of blauwbloeiende planten of het maken van een ‘blauwe tuin’ is een echte uitdaging. Maar wie die aangaat, kan een resultaat bereiken om jaloers op te worden. Bijzonder blauw is overal te vinden. Blauw komt in bladeren voor en in bloemen, bij vaste planten, heesters en bomen, waterplanten en eenjarigen. We halen er een paar voor het voetlicht.
Heel mooie blauwen
- Caryopteris: deze prachtige heesters worden ca. 1 m hoog. Ze bloeien in augustus-september- oktober met blauwe tot violette bloemen in pluimen. Niet voor niets heet een heel bekende varieteit: Caryopteris × clandonensis ‘Heavenly Blue’.
- Eryngium is de blauwe distel of kruisdistel. Een vaste plant. Niet alleen zijn de stengels en bladeren grijs- tot staalblauw, de korfachtige bloemen (in juni-augustus) zijn schitterend violetblauw! De meeste worden 75-125 cm hoog, maar Eryngium planum ‘Blauer Zwerg’ haalt maximaal 50 cm.
- Bij een ander geslacht, de kogeldistel (Echinops)zijn de blauwe bloemhoofdjes kogelrond. Bekende vormen zijn Echinops bannaticus ‘Blue Globe’ en ‘Taplow Blue’ (ca. 1 m; juli-september).
- Perovskia is een steil omhoog groeiende heesterachtige vaste plant uit Tibet en omgeving, die in augustus-september met massa’s violetblauwe bloemen aan de witviltige twijgen bloeit.
- De Amerikaanse sering (Ceanothus)lijkt wel iets op Caryopteris. Ook Ceanothus bloeit met opstaande pluimen (juli-oktober). Er zijn prachtige hybridecultivars van, zoals de lichtblauwe ‘Gloire de Versailles’ en de indigoviolette ‘Topaze’.
- De anijsplant of dropplant (Agastache)is een vaste plant uit Noord-Amerika, 75-100 cm hoog, die bloeit met lange, opstaande aren violetblauwe (Agastache rugosa) en blauwpaarse (‘Blue Fortune’) bloemen.
- De blauwe klokjesbloemen van de Afrikaanse lelie (Agapanthus) kent bijna iedereen, net zoals de vele soorten intens blauwe gentianen (Gentiana), hemelsblauwe vergeet-me-nietjes (Myosotis) en blauw schapengras (bijv. Festuca cinerea ‘Frühlingsblau’ en ‘Blausilber’.
Allemaal sfeervolle planten! Nog een paar aanraders: Ceratostigma plumbaginoides is een laag struikje met volblauwe bloemen in september-oktober, C. willmottianum (1 m) bloeit hemelsblauw in juli-oktober. Heel bijzonder is Vitex agnus-castus, een tot 2,5 m hoge, bladverliezende heester die in september-oktober bloeit met onwaarschijnlijk blauwe, geurende bloempluimen.
Vrouwen en blauw
Wetenschappelijk is vastgesteld dat sommige vrouwen meer afgebakende kleuren blauw kunnen onderscheiden. Zij zien dan dus meer soorten blauw. Bij mannen schijnt dat niet voor te komen. Mannen zijn ook veel vaker kleurenblind.
Tuintips voor augustus
- Controleer uw planten op schimmels: het wordt vochtiger!
- Lavendel terugsnoeien.
- Uitgebloeide bloemen wegnemen.
- Tuinplanten en gazon deze maand voor het laatst voeding geven.
- Clematis planten.
- Coniferen met kluit en hagen planten. Bladverliezende hagen voor de laatste keer snoeien.
- Blijf regelmatig uw gazon maaien en wieden.
- Wilt u pioenrozen (ver)planten, doe dat dan nu!
Bron: PPH
Familie feestje
Een heel interessante familie die deze maand alle aandacht krijgt is de kaasjeskruidfamilie. Het zegt u misschien niets, maar als u weet dat bijv. de katoenplant ertoe behoort, wordt het al een stuk aansprekender. Ook de tropische okra, waarvan de zaadpeulen vaak in pakketten roerbakgroenten zitten verwerkt, hoort bij de kaasjeskruidfamilie. Net zoals heel veel prachtige sierplanten.
Planten worden sinds de dagen van de Zweedse botanicus Carolus Linnaeus onderverdeeld in divisies, klassen, orden en families. Die worden weer in geslachten onderverdeeld en geslachten in soorten. Dat is grofweg hoe er sinds Linnaeus zijn boek Species Plantarum publiceerde (1753) naar de indeling van planten wordt gekeken. Vroeger alleen op basis van de uiterlijke kenmerken, tegenwoordig ook op basis van het genetische materiaal.
Bijvoorbeeld Abutilon, Malva, Althaea en Alcea, Lavatera en Hibiscus
Als u naar de bloemen kijkt ziet u meteen de familieovereenkomst: de bloemen van de bekende Chinese roos (een kamer-Hibiscus) en Abutilon (prachtig bloeiende kuipplanten, bijv. de driekleurige ‘Belgische vlag’) lijken sterk op elkaar. Dat geldt iets minder voor de tuinhibiscussen (Hibicus syriacus en Hibiscus thuringiaca) waarvan ook varieteiten bestaan die met massa’s veel kleinere, gevulde bloempjes bloeien. De grote blauwe, witte (soms met rode vlek) of roze bloemen met in het midden tot een buis vergroeide meeldraden, herkent u wel onmiddellijk. Sommige vormen struiken tot wel 4 m hoog. Maar forse snoei is geen probleem; ze bloeien er niet minder rijk door. Prachtstruiken zijn het en keuze genoeg!
Lavatera kent eenjarige soorten en vaste planten, waarvan sommige struikachtig uitgroeien tot wel 150 of 175 cm hoog. Ze bloeien overdadig in de periode juni-september met roze, rode, lila, witte enz. bloemen. Snoei ze ieder jaar in april diep terug, dan herhaalt het kleurenfeest zich daarna in alle hevigheid!
De echte kaasjeskruiden (Malva) zijn een- en tweejarige en vaste planten, waarvan o.a. het overblijvende muskuskaasjeskruid (Malva moschata) met massa’s trossen helderroze bloemen in juni-augustus heel bekend is (60 cm hoog). Heel mooi zijn ook Malva sylvestris ‘Primley Blue’ en ‘Marina’ met grote bloemen in een bijzondere tint blauw (75 cm hoog).
Heemst (Althaea officinalis) is een bekende tot wel 150 cm hoge, inheemse tuinplant met viltig behaard blad, die in juli-september met clustertjes bleekroze bloemen bloeit. Heemst verdraagt zoute lucht. De verwantschap met de tweejarige stokrozen (Alcea rosea) is overduidelijk. Die kent ook iedereen. Geen cottage garden zonder stokrozen! Alle soorten houden van een zonnige groeiplek en voedzame grond.
Nog meer leden van de kaasjeskruidfamilie!
Het verrast u misschien, maar ook de linden (Tilia-soorten) horen erbij. Zelfs de enorme Afrikaanse en Australische broodboom baobab (Adansonia), de cacaoboom (Theobroma), de kapokboom (Bombax) en de heilige boom van de Tahitianen: de strandpopulier (Thespesia).Een prachtfamilie, die kaasjeskruiden!